Paul Middendorp photo
Droom van: Paul Middendorp
  • 24 Donaties
  • € 660 Ontvangen
  • € 1.000 Doel
  • Nederland Land
Embed

Recente Donaties

  • € 20 Door: Eddy

    Beste Ivo, heel veel sterkte en een fantastische trip gewenst!!!

    2 jaren geleden
  • € 50 Door: John

    geniet van de reis die, naar ik hoop, mogelijk wordt door deze sympathieke aktie.

    2 jaren geleden
  • € 20 Door: Yvonne & Louis

    Lieve schatten maak er een mooie reis van samen, het is jullie zo gegund.

    2 jaren geleden
  • € 100 Door: Arnoud & Carolien

    Het is jullie van harte gegund en geniet ervan. Carolien & Arnoud

    2 jaren geleden

Nog één keer….

Nog één keer…. image
We kennen het allemaal wel eens. Dat gemengde en met spijt dooraderde gevoel van ‘had ik nou nog maar één keer….’ of dat vaste voornemen ‘ooit wil ik nog één keer….’. Klinkt bekend? Vast wel. En stel je nou eens dit voor: je bent nog jong, je hele leven nog voor je, en ooit wil je één keer terugkeren naar de USA, waar je bij vrienden een geweldige tijd had en waar je uitgenodigd bent om nog eens langs te gaan. Heb je het voor ogen? Klinkt goed te doen? Maar wat nou als ik vertel dat je weliswaar jong bent, maar dat het leven voor je helemaal niet zo lang meer zal zijn omdat je ongeneeslijk ziek bent en alleen maar verder achteruit gaat. Dat je chronisch pijn hebt en dat dat zo veel energie kost dat je je soms maar moeilijk kan focussen om het regelen van alles rondom zo’n reis. Dat je als arbeidsongeschikte chronisch zieke de in Nederland gebruikelijke minimumuitkering krijgt waarvan je amper je medicatie kan betalen. Dat je reis en verblijf geschikt moet zijn voor je rolstoel dus dat het niet zo makkelijk boeken is. Klinkt het nou nog goed te doen? Nee? Gefeliciteerd, je hebt je zojuist ingeleefd in een heel klein stukje van Ivo’s leven.

Wij willen ontzettend graag de hartewens van Ivo en zijn vriendin Annechien doen uitkomen: nog één keer naar de USA. En daarom vragen we jullie om hulp, want wij vinden dat ze het verdienen. Waarom? Ivo Willemsen heeft een hele zeldzame vorm van Ehlers Danlos syndroom. Daar valt al een boek over te schrijven, maar we willen er niet zomaar een zielig verhaal van maken. Ja, Ivo heeft chronisch pijn, kan nog maar moeilijk lopen, is erg snel vermoeid, heeft steeds minder controle over zijn spieren en gewrichten en gaat steeds verder achteruit. Maar dat is niet wat Ivo kenmerkt als mens. Ivo is een ontzettend lief, sociaal en positief mens. Met brede interesses, die altijd wel ergens over kan meepraten. Die altijd als eerste reflex aan een ander denkt in plaats van aan zichzelf. Die meer geeft dan neemt. Die altijd probeert om nog te genieten van de weinige dingen die hij nog kan. En hoewel het hem dwars kan zitten dat hij naar zijn idee niet meer echt een steentje bij kan dragen aan de maatschappij omdat hij arbeidsongeschikt is, draagt hij juist enorm veel levensvreugde bij aan allen die hem kennen, door zijn wijze visie op dingen en zijn grote interesse in anderen. Ivo wordt onvoorwaardelijk gesteund en geholpen door zijn vriendin Annechien (type recht voor de raap, no-nonsense, klein hartje-op-de-juiste-plek). Annechien houdt een boel ballen tegelijk in de lucht en dat doet ze knap. Zo doet ze naast werk nog een opleiding om een niveau hoger te komen, is bij diverse verenigingen betrokken in bestuurstaken, houdt huishouden inclusief hun dieren bij en staat Ivo bij in alles wat hij medisch moet doen en regelen. En daarin wordt zij op haar beurt weer onvoorwaardelijk gesteund en geholpen door Ivo. Wat zouden we dit koppel graag nog één keer naar hun geliefde Amerika sturen. Annechien werkt als verzorgende in de gehandicaptenzorg, en zoals jullie weten is werk in de zorg net zo min een vetpot als Ivo’s uitkering. Ze zijn ooit al bij goede vrienden in Amerika geweest en waren toen al uitgenodigd om terug te komen, en hadden daar met alle graagte jarenlang voor gespaard en botje bij botje gelegd om terug te kunnen gaan. Maar Ivo’s gezondheid laat dat niet toe. Het is eigenlijk nu of nooit meer. Nu kan Ivo nog net aan om zo’n reis te maken en ter plekke nog wat rond te reizen om wat te zien en doen, op zijn eigen tempo. In dit geval komt echt afstel van uitstel, want voor zij zelf het bedrag bij elkaar hebben gespaard is Ivo te ver achteruit gegaan… of is zelfs al niet meer onder ons. Nogmaals, Ivo en Annechien zijn mensen die het verdienen deze grote wens uit te laten komen. En ja, natuurlijk krijgen jullie al zo veel andere verzoeken. Collectes aan de deur. Bedelbrieven van instanties. Andere ziektes waarvoor onderzoek nodig is. Reclames met hongerig ogende kinderen in oorlogsgebieden. Er is veel ellende op de wereld. En er zal altijd iets zijn dat erger is dan het leed van Ivo en Annechien, vast wel. Maar hoe klein dit ook lijkt, afgezet tegen alle ellende op de wereld: het effect op Ivo en Annechien is groots. Dus daarom durven wij toch te vragen: geef alsjeblieft een stukje van hun droom. Elk stukje is welkom, hoe klein ook. Samen laten we dromen uitkomen. 

 

Uitgelicht
Het paradijs der lekkernijen image

Het paradijs der lekkernijen

  • 3%
  • € 3.000 Doel droom
  • -