Bob Maas photo
Droom van: Bob Maas
  • 59 Donaties
  • € 2.150 Ontvangen
  • € 30.000 Doel
  • Nederland Land
Embed

Recente Donaties

  • € 5 Door: Laura Hoekstra

    Succes met het schrijven van jouw boek, ik kijk er naar uit om hem te lezen!

    11 maanden geleden
  • € 5 Door: Anoniem

    Bob, ik wens je veel kracht en sterkte toe. Je kunt dit aan!

    12 maanden geleden
  • € 15 Door: Anoniem

    Succes en veel sterkte toegewenst.

    12 maanden geleden
  • € 50 Door: Twan

    Ga door Bob, je kunt het ik ken je al lang en je komt hier alleen maar beter uit. Met onze hulp!

    1 jaar geleden

Mijn ei en ik

Mijn ei en ik image
Mijn ei en ik: mijn leven op z'n kop door een hypofyse tumor. Lees hieronder over mijn laatste strohalm om zelfstandig een nieuwe start te maken.

Mijn naam is Bob Maas, net 42 jaar oud en woonachtig boven de rook van Breda. Via deze weg wil ik mijn verhaal met 'de wereld' delen en jullie vragen mij te helpen mijn leven weer op te pakken. Ik heb er lang over nagedacht, heb nog steeds mijn twijfels (ik vind het namelijk niet heel fijn om mijn persoonlijke leven en problemen op deze manier te openbaren), maar ik zie geen andere oplossing meer.


Mijn ei en ik
In april 2012 is bij mij een (goedaardige) hersentumor gevonden, ter grote van een tennisbal. Voor de medici onder ons: het betreft een macro prolactinoom oftewel een hypofysetumor. Goedaardig in naam, maar dat ei, zoals ik de tumor nog steeds noem, heeft mijn hele leven op z'n kop gezet.

Door de tumor en bijverschijnselen (vooral veroorzaakt door de uitval van mijn complete hormoonhuishouding, behalve de prolactine, de waarde daarvan steeg tot zo'n 3000x het normale niveau) ben ik in de jaren voor april 2012 heel langzaam een compleet ander mens geworden.

Mijn omgeving, mezelf inclusief, begrepen niet wat er gaande was. Zo werd ik tot in het extreme vergeetachtig, vertelde 3 keer hetzelfde in een gesprek van 5 minuten, werd ik compleet lusteloos, raakte ik mijn oriëntatie volledig kwijt , had ik moeite met concentreren en kreeg ik, zeker in de laatste maanden, last van verschrikkelijke hoofdpijnaanvallen die gerust een heel weekend konden duren.


Wat betekende dit in de praktijk? Mijn huwelijk liep stuk, ik werd in 6 maanden tijd bij zes achtereenvolgende werkgevers ontslagen, door de scheiding moesten we ons huis verkopen (met flink verlies), daaraan bijna mijn hele spaargeld moeten besteden, een flinke schuld bij mijn moeder.... En, het meest ingrijpende van alles, een omgangsregeling met mijn 2 kinderen, die ik nu nog maar 3 dagen per 2 weken zie. En dat doet me echt heel veel pijn.


En nu?

De laatste maanden gaat het steeds beter met me. De tumor is bijna geheel verdwenen. Ik zit echter nog steeds aan de zware medicatie, sta nog onder controle van de internist, krijg hulp van o.a. de POH GZZ (mooie afkorting), een psychosomatische fysiotherapeut en sinds kort ook van een psychologe. Van de periode voor april 2012 ben ik nog steeds grote stukken helemaal kwijt. Niet fijn natuurlijk, al vraag ik me af of ik daar niet gewoon blij mee moet zijn; dat was immers niet de beste fase uit mijn leven.


Waarom zo'n heel leger aan hulpverleners? Omdat ik eigenlijk nog steeds niet kan/wil begrijpen en accepteren wat er de afgelopen 4 jaar is gebeurd en heel veel moeite heb mijn leven weer op te pakken.


Ik heb weinig zelfvertrouwen meer over, ben zeer onzeker over de toekomst en ben regelmatig depressief. Op sommige momenten zijn mijn kinderen en mijn moeder (die me eind 2011 heeft opgevangen en uiteindelijk in april 2012 mee naar de huisarts heeft gesleurd, waarna het medisch balletje ging rollen) de enige die me de zin om door te gaan nog kunnen geven.


De afgelopen drie jaar heb ik moeten leven van een ziektewet uitkering en een periode WW. Een WIA aanvraag is door het UWV afgewezen. Tijdens de ziektewet heb ik wel mijn eigen bedrijf (op gebied van website ontwikkeling) opgericht, vooral om me weer in het arbeidsproces te begeven en op eigen benen te kunnen staan. Het hele uitkeringswereldje, met name het UWV, is niet mijn ding. Ik sta liever op eigen benen, verdien liever mijn eigen inkomen en lever graag mijn bijdrage aan onze maatschappij.


Helaas loopt mijn bedrijf nog onvoldoende om rond te komen, verre van dat zelfs. Een verzoek aan de gemeente voor Bijzondere bijstand voor ondernemers is afgewezen. Nu rest mij nog de participatiewet (bijstand), in principe per 1 augustus. Hiervoor mag je geen ondernemer zijn. Ik zal me dus moeten uitschrijven bij de KvK om hier aanspraak op te kunnen maken. Weer iets van mezelf dat dan moet inleveren...


De afgelopen anderhalf jaar ben ik druk op zoek gegaan naar nieuwe opdrachten en later een vaste baan. Helaas heb ik de economie niet mee (gehad) en zitten bedrijven blijkbaar niet te wachten op een ervaren ICT-er met 18 jaar werkervaring, die, buiten zijn schuld om, bijna 4 jaar uit het wereldje gelegen heeft.


Op dit moment heb ik dus weinig tot geen inkomen. De vast lasten zoals de huur, alimentatie, zorgverzekering, enzovoort lopen gewoon door en mijn reserves zijn uitgeput. Eind deze maand, dan is het echt op.


Nu ben ik een redelijk positief persoon, die altijd wel mogelijkheden en nieuwe kansen ziet, maar nu, na zo'n 4 jaar van de ene in de andere ellende te zijn beland, ben ik eigenlijk ten einde raad. Vandaar dat ik jullie, de crowd, om hulp vraag.


Het ei van Columbus

Als deel van de verwerking is mij al vaak geadviseerd mijn verhaal op papier te zetten. Dat zou een goede manier zijn de gebeurtenissen te verwerken. Ik ben er zelf ook van overtuigd dat mij gaat helpen.

Dit is dan ook mijn idee: het schrijven van een boek over mijn ervaringen met het leven met (en nu dus bijna zonder) een hypofysetumor. Hiermee wil ik mezelf aan de ene kant helpen met de verwerking en acceptatie en kan ik aan de andere kant wellicht andere mensen met een hypofyse aandoening inspireren en laten zien dat zij niet de enige zijn.


Met schrijven heb ik voldoende ervaring, maar een boek schrijven is iets anders. Mijn plan is binnen een jaar mijn boek uit te brengen, met als streefdatum 1 mei 2016. In mei leggen immers alle vogels een...juist! Hiervoor wil ik eerst een korte cursus schrijven gaan volgen en vervolgens het boek daadwerkelijk gaan schrijven.

De helft van de opbrengst van het boek doneer ik aan De Nederlandse Hypofyse Stichting om hen te helpen de relatief onbekende aandoeningen aan de hypofyse meer bekendheid te geven en ze te sterken in hun hulp aan mensen met een hypofyse aandoening.


In de luwte van het schrijven van het boek wil ik proberen mijn onderneming op te bouwen, zodat ik ook na 1 mei volgend jaar mijn eigen broek kan ophouden en mijn steentje kan blijven bijdrage aan onze maatschappij.


Mijn vraag aan de crowd

Voor de uitvoering van mijn plannen en mijn levensonderhoud gedurende de uitvoering ervan heb ik geld nodig, geld wat ik zelf niet heb. Mijn vraag is gebaseerd op een jaar inkomsten om mijn vaste lasten te kunnen betalen (minus de belastingen en transactiekosten) en om zonder de constante druk en stress van het zoeken naar inkomen mijn boek te kunnen schrijven.

Hiermee hoop ik eindelijk de drie tot vier slechtste jaren van mijn leven achter me te kunnen laten, me terug te knokken in de maatschappij en voor mijn twee kinderen de vader te zijn die ze verdienen.


Wat krijg je ervoor terug?

Naast mijn onuitsprekelijke dank wil ik iedereen die mij ondersteunt een gratis exemplaar van het boek aanbieden. In het boek zal ik ook iedere donateur persoonlijk bedanken. Daarnaast zal ik een website opzetten voor mijn boek waarop ik, indien gewenst, alle donateurs zal noemen.


Ten slotte

Bovenstaand verhaal heb ik inmiddels meer dan twee maanden geleden op papier te zetten. Ik twijfelde steeds om met mijn verhaal naar buiten te komen.


Nu, na weer een afwijzing op een in mijn ogen perfect passende functie en het niet doorgaan van een langlopende opdracht, is het vuurtje ook bij mij even gedoofd.


Deze crowdfunding actie is echt mijn laatste strohalm...


Update 1-8: Ik ben echt ongelooflijk blij met de steun die ik heb ontvangen! Mijn dank daarvoor! Inmiddels heb ik iemand gevonden die mij gaat helpen bij het schrijven van mijn boek. Gisteren al een nuttige sessie gehad en vandaag dan echt gestart. Ik heb van een bekende (in Tilburg in ieder geval :)) kunstenaar 5 portretten gekregen die ik ga verloten onder de donateurs en andere mensen die me gaan helpen. Elke maand 1. Te beginnen in juli. Later vandaag zal ik op mijn Facebookpagina de winnaar van juli bekend maken. Vanaf nu zal ik ook mijn blog op mijneienik.nl gaan vullen met verhalen, gedachtes en andere berichten.

Uitgelicht
lidmaatschap heemkundekring  image

lidmaatschap heemkundekring

  • 117%
  • € 30 Doel droom
  • -