Chocolala Niemand photo
Droom van: Chocolala Niemand
  • 0 Donaties
  • € 0 Ontvangen
  • € 50.000 Doel
  • Nederland Land
Embed

Recente Donaties

Nog geen donaties gedaan...
Wees de eerste!

Een nieuw leven opbouwen!!!

Een nieuw leven opbouwen!!! image
Na al dakloos geweest te zijn, dreigen mijn moeder, mijn 3 zusjes en mijzelf weer dakloos te worden. Om te voorkomen dat dit gebeurt wil ik een actie starten om geld in te zamelen zodat wij met ons gezin een nieuw leven kunnen opbouwen.

In september 2013 zijn mijn Moeder, mijn 3 jongere zusjes en stiefvader naar Spanje verhuisd in de hoop op een beter en gezond leven. Onze stief vader heeft ons toen zoveel mogelijk spullen laten verkopen, alles wat we in Spanje niet nodig hadden; zoals dikke warme kleding, lieten we achter. Zo ook ons mooie huis dat wij net hadden ingericht naar onze smaak; nieuwe meubels, nieuw behang, nieuwe keuken enzovoort.

Echter ging er van alles mis en moesten wij noodgedwongen terug. Onze stiefvader, die in middels gezellig vrouw is geworden en vrolijk feestjes aan het vieren is, heeft er een enorme financiële rotzooi van gemaakt; zonder dat mijn moeder daar iets van wist, zij dacht namelijk dat hij(inmiddels een zij) alles wel goed geregeld had. Hij zou de scholing van mijn jongste zusje ook regelen, dit heeft hij niet gedaan, het geld dat bedoeld was voor haar scholing gebruikte hij voor zijn hormoon pillen. Hier kwam mijn moeder pas achter toen zij terug naar Nederland ging samen met mijn twee jongste zusjes; Suzanna die nu 18 is en Kaylee die 13 en autistisch is.

Ikzelf en mijn andere zusje Angelieke bleven met hem achter in Spanje tot we geld hadden om terug te komen. Wij zijn er toen samen achter gekomen dat onze stiefvader vrouw wilden worden en dit al jaren lang wist, hij was toen al in de 50 en na een huwelijk van 17 jaar, na 17 jaar lang gelogen en bedrogen te hebben, kwam hij uit al zijnde Transgender.

Mijn moeder kreeg dit te horen van Angelieke en mijzelf, omdat hij gewoonweg weigerde dit te vertellen. Zelfs nadat mijn moeder erachter kwam deed hij alsof het geen enkel probleem was, alsof wij het maar even een twee drie konden accepteren. Hij heeft geen enkele keer nagedacht over de gevolgen voor ons gezin en heeft door zijn acties het hele gezin vernietigd. Emotioneel zaten wij erg in de afgrond en dat zitten wij nog steeds. Ook toen Angelieke en mijzelf nog in Spanje zaten hadden wij het erg moeilijk.

Er was geen geld om terug te komen en het weinige geld dat wij verdiende ging op aan eten, de huur, gas flessen en wat overbleef gaf hij uit aan sigaretten, make-up, sieraden en kleding voor zichzelf. Wij aten misschien net aan twee sneetjes brood met kaas per dag en dan in de avond een bord spaghetti of een goedkope kale pizza; geld voor iets anders was er niet. Het weinige eten, het harde werken om geld te verdienen en het op en af lopen van een berg om boodschappen te doen zorgde ervoor dat mijn zusje en ik enorm veel gewicht verloren.

Toen onze moeder dit zag via video chat heeft ze meteen via, via gereld dat Angelieke en ik terug naar Nederland konden. Echter hebben wij hierdoor een hele hoop spullen moeten achterlaten; boeken, kleding en familie erfstukken.

Zodra mijn zusje en ik terug waren kwamen wij erachter dat onze stiefvader er een enorme rotzooi van had gemaakt. Zo werd hij dus gezocht door de belasting ‘s dienst wegens fraude en was dat blijkbaar mede de rede waarom we hals over de kop naar Spanje gingen. Ook had hij niet de huur op gezegd, ondanks het feit dat mijn moeder wel honderden keren heeft gevraagd of hij dat gedaan had en elke keer weer zei hij dat hij dat wel gedaan had. 

Financieel zaten wij aan de grond en emotioneel ging het ook niet beter. Na enkele weken op een appartement gezeten te hebben had mijn zusje Angelieke werd gevonden en konden we bij iemand particulier een kamer huren. Ik had geen enkel inkomen en had hier volgens mijn contact persoon bij de gemeente ook geen recht op; want zo zeiden ze, ik had een gedeeld huishouden met mijn 19 jarig zusje die minder dan 800 euro per maand verdiende. Dit geld ging op aan de huur en onze rekeningen, wat zij allemaal voor mij betaalde met behulp van onze moeder. Eten deden we regelmatig bij onze lieve mama want geld zelf hadden we niet.

Mama had in middels al een uitkering en het ging eigenlijk wel goed, ze had zich vrijwillig gemeld en een regeling getroffen om de torenhogen schuld die onze stiefvader Pieter(nu Michelle) had veroorzaakt. Mijn moeder lost deze schuld nog steeds af terwijl hij(nu officieel een zij en dus is hij bij de wet overleden en dus onvindbaar) geen ene moer doet. Hij/zij betaalt niet mee aan de aflossing van de schuld, betaalt geen kinderalimentatie terwijl hij/zij dat bij de wet wel verplicht is en heeft ook het contact met ons verbroken. Hij/zij vond dat wij niet paste in zijn/haar leven en wilde het verleden achter zich laten, zo ook dus mijn lieve autistische zusje die het erg moeilijk vond. Tenslotte wilde haar papa vrouw worden en raakte zij dus haar vader kwijt. Mijn andere zusjes en mijzelf zagen hem ook als onze vader en voor ons gevoel raakte wij een vader kwijt, terwijl hij eigenlijk niet eens dood ging. Hij wilde vrouw worden en is dat inmiddels ook geworden, bij de wet is hij dus dood.

Maar zijn acties hebben ons wel de afgrond in gestort. Mijn moeder is echter een sterke vrouw en na hard knokken heeft zij een uitkering gekregen en geregeld dat Suzanna en Kaylee gewoon weer naar school konden. Suzanna heeft inmiddels verkopers opleiding niveau 1 en 2 behaald in een hele korte tijd en ook Kaylee doet het erg goed op school nu. Echter is er wel heel veel gebeurd nog tussen nu ende tijd dat Mama, Suzanna en Kaylee in het appartement zaten.

Ten eerste was dat appartement zo ongezond als maar zijn kon, het was boven een schuur dat vaak enorm stonk en ze erg misselijk maakte, vanwege de uitstoot gassen van de motoren die in die schuur stonden. Tevens was de huurbaas ook een dronken malloot die regelmatig dronken buiten op straat lag.

Mijn moeder, met haar goede hart, kookte voor hem, maakte zijn huis schoon en als ze hem dronken buiten vond sleepte ze hem zijn huis binnen. Na een aantal maanden kwam Kaylee met het verhaal dat ze zich ongemakkelijk voelde bij hem, hij raakte haar aan terwijl zij dit niet wilde, noemde haar mooi, vertelde haar dat hij haar lief en schattig vonden nog veel meer dingen. Mijn moeder confronteerde hem hier mee en enkele weken later schopte hij hen midden in de nacht opstaat.

Van het een op het andere moment moesten mijn moeder en mijn twee zusjes een ander onderkomen vinden. Het was midden in de nacht, erg koud en ze konden geen kant op Gelukkig kon mijn mama wat regelen en kon ze terecht in een sta caravan.

Niet lang daarna moesten Angelieke en ik ook een ander onderkomen vinden, want erg veilig vonden wij het niet meer in de buurt. De huurbaas van Angelieke en mijzelf was bevriend met de huurbaas van mijn moeder, hij wist dus waar wij zaten en veilig voelde wij ons niet. Hij had namelijk contacten in de Colombiaanse onderwereld en zo hoorde ik later van mijn moeder, had ook nog eens mijn zusje verkracht. 

Weer zaten wij in de afgrond en konden geen enkele kant op. Met Zn vijven zaten we in een kleine caravan waar wij niet lang konden blijven. Uren hebben wij aan de telefoon gehangen met daklozen centra, die allemaal geen plek hadden of doodleuk vertelde dat wij maar onder een brug moesten gaan slapen. Op mezelf wonen kon natuurlijk niet, want geld had ik niet en heb ik nog steeds niet. En recht op een uitkering had ik zogezegd niet. Ik kon dus geen enkele kant op en mijn moeder en mijn zusjes ook niet. Wij dreigden dus op straat te komen. Gelukkig vonden we lieve mensen die op onze katten en mijn slang wilde passen en toen wij tussendoor de caravan uit moesten vonden wij ook een logeer adres. 

Na lang geknokt te hebben kreeg mijn moeder het eindelijk voor elkaar en kon ze een huis huren, ze moest alleen wel eerst even van alles en nog wat laten zien van huurders verklaringen tot aan haar bankschriften.

Gelukkig waren de vorige bewoners erg lief en hadden zij wat spullen achter gelaten zodat mijn moeder en mijn twee zusjes in ieder geval nog wat hadden, ook al was het niet veel. Angelieke en ik bleven nog even in de caravan, tot 5 januari. Toen moesten Angelieke en ik de caravan uit want het werd en erg koud en wij hadden geen geld meer om het te betalen. Dus mochten wij bij onze moeder wonen die altijd voor ons zorgde en dat nog steeds doet, die altijd voor ons klaarstond en ons niet op straat liet wonen. 

Maar omdat ik al 22 ben wordt ik dus gezien als kosten deler en word ik geacht mee te betalen aan de vaste lasten. Ik heb geen inkomen en dus geen geld om te betalen. Net als mijn moeder heb ik Bechterew, dat is een ongeneselijke ziekte dat enorme pijn veroorzaakt, wegens de chronische ontstekingen van de gewrichten.

Ook ben ik autistisch en sta ik nu op de wachtlijst van het autisme onderzoek centrum in Alkmaar. Maar daar sta ik nu al enkele maanden op en ik heb nog niets van ze gehoord. Ik ben nog steeds depressief en moe van het leven en mijn moeder is dit ook. Zij wordt nu gestraft omdat zij voor mij zorgt, tenslotte heb ik geen inkomen en zij laat mij niet op straat staan. Zij zorgt voor mij, betaalt mijn zorgverzekering, kookt voor mij en mijn zusjes en doet alles voor ons om ons een beter leven te gunnen.

Maar elke keer weer worden wij de grond in geboord door de overheid met hun maffia wetgevingen. Mijn moeder is gekort op haar uitkering en moet nu met net aan 600 euro uitkering alles betalen; huur, water, gas, Electra, zorgverzekering, scholing en eten. Na aftrek van alle vaste lasten blijft er geen geld over om te eten. Al helemaal niet nu het blijkt dat mijn moeder ineens geen recht heeft op de heffingskortingen en alles moet terug betalen.

Dus bovenop de schuld die veroorzaakt is door mijn voormalige stiefvader moet mijn moeder nog meer geld betalen. Ze probeert aan alle kanten om een nieuw leven op te bouwen en elke keer weer trapt de overheid haar de grond in. Het leven ziet ze niet meer zitten en ook ik wordt enorm moe van het leven elke keer als ik mijn lieve moeder zie huilen omdat de overheid haar zo tegen werkt. En dus hoop ik dat, met deze actie, wij geld kunnen inzamelen zodat we een nieuw bestaan kunnen opbouwen. Zodat ik mijn moeder niet meer hoef zien huilen omdat de overheid haar elke keer weer de grond in trapt, omdat de overheid haar straft terwijl zij voor mij zorgt, omdat ik daar zelf niet toe in staat ben. 

Dus ik hoop dat er mensen zijn die ons willen helpen een nieuw leven op te bouwen, die ons willen helpen zodat wij niet weer dakloos worden niet weer op straat komen te staan in de kou met Zn vijven.

Elke euro is er 1 en daar zijn we al blij mee. Wat wij nodig hebben is rust, ...en zo gaat het niet langer...Zo gaat het echt niet langer. Dus als jullie blieft help ons met het opbouwen van een nieuw leven.

Uitgelicht
Rijbewijs voor mijn vrouw image

Rijbewijs voor mijn vrouw

  • 7%
  • € 2.500 Doel droom
  • -