Anne photo
Droom van: Anne
  • 0 Donaties
  • € 0 Ontvangen
  • € 9.700 Doel
  • Nederland Land
Embed

Recente Donaties

Nog geen donaties gedaan...
Wees de eerste!

Gerechtigheid

Gerechtigheid  image
Zijn ex-vrouw had haar ‘Michael Kors’ tasje ingewisseld voor een jute rugzak en liep op de oudste ‘Wolky’s’ die ze nog had kunnen vinden, de rechtbank binnen.

Alimentatie terreur     -    goed voor een nieuw tv-programma!

 

Ik probeer de droom van mijn man en mijzelf waar te maken, namelijk een rustig leven zonder de inkomstenbron van zijn luie ex-vrouw te zijn.

Mijn man en zijn ex-vrouw stonden eerder op het punt van scheiden maar zij hebben bewust gewacht tot dat hun beider dochter 18 jaar was. Ze maakten –na bijna 20 jaar huwelijk- afspraken, welke werden vastgelegd door een mediator in een scheidingsconvenant.

De afspraak was onder andere dat mijn man partneralimentatie zou betalen totdat mevrouw werk had gevonden en voor zichzelf zou kunnen zorgen. Hier tegenover stelde mijn man dat zij dan de erfenis van haar tijdens het huwelijk overleden vader, mocht behouden. Ook gaf hij haar de volledige inboedel mee, het tweede autootje en hij knapte haar nieuwe huurwoning volledig voor haar en hun dochter op. Hij heeft hen zelfs verhuisd en tot een jaar later nog steeds spullen nagedragen.

Mijn man heeft de volledige hypotheeklasten op zich genomen het jaar na de scheiding en toen hij met veel moeite (en extra leningen) en op aandringen van zijn ex-vrouw, de hypotheek kon oversluiten op zijn eigen naam, haar het gedeelte waar zij recht op had, uitbetaald.

Toen zijn ex-vrouw maanden later eindelijk werk had gevonden, gaf ze dit niet door aan mijn man. Hij las deze informatie op facebook. Een tijd later zocht hij contact met haar en verzocht haar, conform afspraak, haar inkomsten door te geven. Helaas bleek mevrouw ineens niet van plan deze afspraak na te komen. ‘Jij krijgt helemaal niets van mij’, waren haar woorden.

Inmiddels was ik met mijn dochter en mijn inboedel bij mijn man ingetrokken. Waarschijnlijk is dit de aanzet geweest tot alle jaloezie en wreedheid…

Moeder èn dochter (die zich ook tegen hem keerde)reageerden op een artikel op facebook over ‘getrouwd zijn met een narcist’. Openbaar werd mijn man daar zwart gemaakt door hun beiden. Toen hij zijn dochter hier op aansprak, wilde ze ineens geen contact meer met hem.

Helaas is het nog veel verder gegaan…. toen mijn man en ik trouwden (we zagen het huwelijk nog altijd als iets ‘moois’), heeft zijn dochter doelbewust een aanval ‘gefaked’ waardoor mijn man uit de trouwzaal werd gehaald tijdens de ceremonie op  het gemeentehuis en de ambulance kwam aanrijden.

De mediator van het scheidingsconvenant gaf aan dat ze de belangen van mijn man en zijn ex-vrouw niet meer kon behartigen na het facebook gebeuren.

Mijn man heeft toen een eigen advocaat ingeschakeld en zoals het dan gaat in Nederland, kreeg hij geen advocaat op toevoegingsbasis en mevrouw wel.  Mijn man is toen gestopt met alimentatie betalen, anders kon hij zich geen advocaat veroorloven.

Zonder de zittingsdatum van de rechtszaak af te wachten, schakelde mevrouw nog even het LBIO in. We hebben zoveel angsten moeten doorstaan…. Overal kon beslag op gelegd worden blijbaar… ook op mijn bezittingen….

Het is toen ‘gelukkig’ bij loonbeslag gebleven. Het is zo onwerkelijk allemaal. Mevrouw kwam haar afspraken uit het scheidingsconvenant niet na, maar mijn man werd gezien als de misdadiger.

Zijn ex-vrouw had haar ‘Michael Kors’ tasje ingewisseld voor een jute rugzak en liep op de oudste ‘Wolky’s’ die ze nog had kunnen vinden de rechtbank binnen.

Ten tijde van de rechtszaak had mevrouw al 14 maanden gewerkt.  Ze werkte bij een goed lopende modeketen in de provinciale hoofdstad. Van de eerste 4 maanden hield ze bewust de salarisstroken achter. Tijdens de drukke zomermaanden had ze goed verdiend, boven haar levensstandaardnorm die door de rechtbank werd vastgesteld. Maar het gemiddelde werd natuurlijk goed naar beneden gehaald doordat ze ineens voor het gerecht werd gedaagd. Ineens werkte ze ook niet meer bij die werkgever, maar bij een slecht lopende modeketen in een stad vol met leegstand, met een tijdelijk contract tegen een zeer laag loon. Ze hoefde niet aan te tonen waarom ze niet meer bij haar vorige werkgever werkte en ook de achter gehouden loonstrookjes waren niet belangrijk. Ook hoefde ze haar belastingaangifte niet te laten zien.  Dit terwijl mijn man èn ik volledig met de billen bloot moesten.

Tijdens de rechtszaak kreeg mijn man nog hoop. De rechter gaf aan dat ‘mevrouw drie jaar na de scheiding toch wel in staat werd geacht voor zichzelf te kunnen zorgen’. Ook onze advocaat legde dit uit als zijnde dat de rechter waarschijnlijk op limitering tot 3 jaar zou uitkomen.

De advocaat van mevrouw gaf aan dat dochter geen alimentatie meer  hoefde (dit zou nog 8 maanden betaald moeten worden tot haar 21e), want ze woonde nu op zichzelf en verdiende ook zelf, ze had een fulltime baan.

Op 13 januari plaatste zijn ex-vrouw een foto van een regenboog als omslagfoto op facebook. Zij had de uitspraak eerder gekregen dan wij. De volgende dag belde de advocaat met het nieuws. Geen limitering, geen vermindering van de alimentatie, maar een verdubbeling met terugwerkende kracht.

Mijn man was ‘veroordeeld’ tot nog 9,5 jaar lang betalen van € 742,50 per maand aan een vrouw die thuis op de bank kon blijven zitten. ‘Omdat mevrouw zich genoeg had ingezet om werk te vinden’. Het spelletje van dochter had ook zijn vruchten af geworpen. Doordat zij van de alimentatie afzag werd de draagkracht van mijn man groter om zijn ex-vrouw te betalen. Waardoor dochter nu verzekerd is van ook nog 9,5 jaar haar alimentatie ipv nog 8 maanden tot aan haar 21e. Zeker weten dat zij dit gedeelte van het totaalbedrag nu van haar moeder krijgt.

Later zijn we er achter gekomen dat dochter zich wel op een adres had laten inschrijven, maar gewoon bij haar moeder was blijven wonen. Dus gewoon twee inkomens op één adres, maar toch alimentatie vangen. Dit terwijl ze boven op haar gemiddeld inkomen ook gewoon toeslagen had kunnen krijgen, waardoor ze ook op haar behoeftebedrag uit kwam.

Tja, mijn man heeft 20 jaar voor hun gewerkt (gemiddeld 60 uur per week) en gezorgd, daadwerkelijk alles betaald, en nu hebben ze het zover dat er nog 12 jaar achteraan is gekomen .

Mijn man is gebroken. Werken is hij al lang niet meer toe in staat. Om de achterstallige alimentatie te kunnen betalen heeft hij zijn auto moeten verkopen. Mijn laatste restje spaargeld (bestemd voor de studie van mijn dochter) is opgegaan aan advocaatkosten.

Een daling van het inkomen van mijn man mag niet verwijtbaar zijn aan mijn man, maar zij…. zij mag alles. Haar advocaat liet al weten dat mevrouw afhankelijk gaat zijn van een WW uitkering. Kan ze nog meer gaan eisen.

We hebben een andere advocaat om advies gevraagd… Er schijnt nog hoop te zijn. We kunnen de mediator die het scheidingsconvenant heeft opgesteld aanklagen, want die heeft haar werk niet goed gedaan. We kunnen in hoger beroep, want onze vorige advocaat heeft toch wat steekjes laten vallen…

Afgelopen vrijdag kregen we alweer bericht… Of mijn man bereid is een onderhoudsbijdrage aan zijn dochter van 21 te gaan betalen, want die heeft besloten te stoppen met werken om weer te gaan studeren.

Moegestreden, dat zijn wij… Maar we moeten door. Hier in Nederland ben je als ex-man en als nieuwe partner verantwoordelijk voor het subsidiëren, onderhouden  van een luie ex die daarnaast gewoon zelf vermogen en/of inkomen  kan hebben zonder dat ze het hoeft aan te tonen.

We hebben een brief aan de Koning geschreven over het onrecht wat ons aangedaan wordt, maar  dit mocht niet baten.   

We kunnen niet leven met dit onrecht en willen blijven vechten, hopelijk gaat de zon schijnen middels deze site.

Het bedrag om onze droom waar te maken hebben we nodig voor het Hoger Beroep en het dagvaarden van de mediator die het scheidingsconvenant opstelde.

 

 

 

Uitgelicht
kater bob  image

kater bob

  • 7%
  • € 1.000 Doel droom
  • -