Ro&nic Phillipson photo
Droom van: Ro&nic Phillipson
  • 61 Donaties
  • € 2.745 Ontvangen
  • € 100.000 Doel
  • Nederland Land
Embed

Recente Donaties

  • € 20 Door: Leerlingen + docent V2

    4 maanden geleden
  • € 5 Door: Anneke van Lakerveld

    Wat je tegoed had, van opendag!

    5 maanden geleden
  • € 20 Door: Anoniem

    5 maanden geleden
  • € 15 Door: Bianca sens

    Van je oudklasgenootje sterke x

    5 maanden geleden

stop talking, start walking

stop talking, start walking image
Each step takes me closer to my goal...... Mijn naam is Roël, ik ben vader van 5 kinderen. Op mijn 29ste kreeg ik de diagnose MS, Shit man...

Ik stond midden in het leven, ik woonde samen met mijn vrouwtje en kinderen, ik werkte fulltime, had 2 prachtige auto's voor de deur, in het weekend bracht ik mijn zoon naar voetbal, waar ik zelf ook trainer was, kortom living the good life.

tot dat ik vage klachten kreeg, ik heb vanaf mijn 8ste levensjaar al een bril, mijn zicht ging geleidelijk achteruit, ik kreeg kast van hoofdpijnen en vermoeidheid. 1 bezoek aan de oogarts was voldoende, er werd gesuggereerd dat ik MS heb, maar gelukkig geen tumor is wat de artsen zeiden.

Na ruim 9 maanden kwam de officiele diagnose, teleurstellend maar enigszins ook geruststellend, want ja we weten wat het is en het komt vast goed.

Niets is minder waar, in de loop van de jaren is het best hard achteruit gegaan, mijn handen begonnen te trillen, lopen werd moeilijk en zwaar, mijn balans en fijne motoriek is aangepast.

ik ben na anderhalf jaar uit een dal geklommen en wilde beter worden, ik ging iedere dag een half uurtje fitnessen en paste mijn voedingspatroon drastische aan.

helaas, ik voel me redelijk goed maar ik heb nog steeds die klote ziekte...

25-05-2016..... een magische avond. Een dag na de verjaardag van mijn vrouwtje...op TV een Jongen van mijn leeftijd, boaz... mijn held!
boaz was in Zweden geholpen doormiddel van stamcelbehandeling, hij kwam aan in rolstoel en liep weg op eigen kracht!!!!

blijdschap, verdriet, euforie en adrenaline stroomde door mijn lijf, kippenvel tot op het bot. DIT WIL IK OOK.
Ik begon gelijk te fantaseren over hoe ik straks met mijn zoon van 11 weer een potje kan voetballen, hoe ik straks  achter mijn dochtertje van 5 maanden aan kan rennen, als ze de benen neemt zodra ze 2 is... Kan het dan toch nog goed komen?

Lieve iedereen, die dit leest, de behandeling in Zweden kost erg veel geld en biedt geen garantie tot herstel, maar die kans dat kleine beetje hoop is voor ons zo belangrijk. vanwege deze klote ziekte, ben ik  huisvader en dat is voor een ieder gezond mens al zwaar met zoveel kids, voor mij is het helemaal zwaar.
mijn vrouw werkt fulltime en is de kostwinner in huis, ik wil weer de man worden in huis, voor haar en mijn kinderen kunnen zorgen. zonder klachten en financiële stress.

Doneer een klein bedrag en help mee aan een wonder, een fantastische onbeschrijfelijk moment een kans op een normale toekomst, onbetaalbaar!voor een jonge vader en echtgenoot.

liefs,

Roël Wijngaarden-Phillipson
 

Uitgelicht